Biebjes

Dagelijks verschijnen er nieuwe web 2.0 toepassingen en slechts een enkele slaat aan en groeit uit tot een hype. De succesnummers liggen dicht bij het leven van alledag zoals het delen van favorieten, het delen van boekenlijstjes, ben jij mijn vriendje enz. Simpel en voor de hand liggend maar ze hebben wel de charme dat enorm veel mensen zich voelen aangesproken en dat er meerwaarden zijn die je bij een eerste verkenning niet onderkent. Dat maakt het zo geraffineerd en ook lastig om iets nieuws te bedenken dat wel aanslaat.

Lees rustig verder want in dit ding komen geen wereldschokkende ideeen die de bibliotheek in een keer op de kaart zetten. Graag positieve reacties want ik ben opgehouden met roken

Podcast op de bibliotheekwebsite.

Als je een stem hoort (zonder beelden) kan dat indringend zijn en al je aandacht vragen. Met Geen Dag Zonder Gedicht willen we van alle Overijsselse dialecten een gedicht in de moedersprake laten horen. Het werkt simpel. Mensen die een gedicht willen voorlezen, bellen naar een telefoonnummer en spreken een bandje in en deze verschijnt de volgende dag als podcast op de site.

Verhaaltjes voor het slapen gaan.
Iedere dag wordt er voor de jongsten een verhaaltje voorgelezen. De ingestuurde verhaaltjes worden door een bibliotheekmedewerker ingesproken. Deze podcast is bedoeld voor ouders en kinderen. Samen beluisteren ze het verhaaltje. Op de site is er een omschreven format. Bij een aantal verhaaltjes zijn ook tekeningen gemaakt.

Tags in catalogus
De tags en lijstjes bieden we nu aan om door het publiek te worden ingevuld. Niet neerbuigend bedoeld, maar soms ben ik meer geïnteresseerd in de lijstjes en meningen van deskundigen, recensenten, specialisten enz. Zoals de Detective- en thrillergids van VN, de Moordlijst van muziekkrant oor, recensies op Literom. Kunnen we deze lijsten met keuzes niet koppelen aan de titels in onze catalogi? Dit past goed bij de gids functie die iedere bibliotheek heeft.

Een andere voorbeeld om lijstjes van te maken zijn Wie heeft Wie beinvloed in muziek of literatuur, de bekende stambomen!

Klant is koning

Vraag ons om onze klantbehoeftes te beschrijven en we beginnen te hakkelen. Terwijl onze klanten ons enorm veel input geven over wat ze willen, waar ze behoefte aan hebben, bv. door hun zoektermen in de catalogus, het meest gebruikte onderdeel van bibliotheekwebsites. Dankzij rapportages uit Aquabrowsers en beheer van My discoveries weten we wat onze klanten zoeken. Voortaan gaan we eraan werken om ons aanbod hierop af te stemmen. Regelmatig, bv. 1 x per 2 weken wordt er een dossier samengesteld van de meest gebruikte zoektermen in de aquabrowser. Dit dossier gaat naar de pr afdeling (om activiteiten te bedenken), collectievormers (om te bestellen), catalogusafdeling (om een betere ontsluiting te maken).

Zoek eens naar een boek op internet en je komt (bijna) nooit bij een bibliotheek terecht. Wel bij Bol.com, Amazon en catalogi van boekverkopers en sinds kort Literatuurplein maar geen bibliotheek. Met onze beschrijvingen, annotaties, trefwoorden, recensies, my discoveries, covers toch een niet te versmaden bron voor de boekliefhebber. Wie is het hiermee eens en wil samen meedenken hoe we dit kunnen aankaarten.

My discoveries in de Aquabrowsers.
Lijstjes en tags zijn hip, dus deze toepassing zal zeker zijn weg vinden bij het publiek. Massaal …. dat betwijfel ik. Veel hangt af van de promotie die een bibliotheek erop zet om het gebruik te stimuleren bij klanten (wijzen op de functie, leuke voorbeelden noemen).
Eén groep gebruikers zal zeker blij zijn met de lijsten. Dat zijn de klanten van bibliotheken die alleen nog de aquabrowser als catalogus hebben, en niet meer bicat met Mijn Favorieten . Wanneer in die aquabrowsers My discoverie actief is, kunnen de leners de lijsten-functie gebruiken om eindelijk weer hun favorieten-lijstjes aan te leggen.
De bibliotheek kan tags ook voor eigen promotie-activiteiten inzetten: de tag “genomineerden voor Debutantenprijs 2007-2008,”hangen aan de betreffende auteurs, “Geen dag zonder gedicht” hangen aan de betreffende titels etc. Promotie op de plek waar de doelgroep zoekt: in de catalogus, kan het gerichter?

Linkedin. Af en toe komen in mijn postbus verzoekjes voorbij, waarin ik word uitgenodigd om aan iemands netwerk op Linkedin deel te nemen. Uiteraard voel ik mij vereerd en doe ik dat (meestal) door op de meegestuurde link te klikken. Ik merk dat ik zelf geen actieve rol speel in linkedin, ik heb mijn profiel minimaal ingevuld. Mijn wereld is niet die van zakenmensen, headhunters, jobhoppers, voor wie linkedin een geweldig platform moet zijn en waarin ieder kan profiteren van elkaars zakelijke netwerk.
Linkedin komt onze afdeling wel heel goed van pas als we info moeten zoeken voor Klantenkaarten, dwz het in kaart brengen van toekomstige klanten of opzoeken van gegevens van namen waarmee collega's zaken willen gaan doen.

Mijn leesgedrag komt het meest overeen met het surfen op internet. Iets triggert mij en vervolgens wil ik daar alles over weten. Ik kan het beste illustreren aan wat ik de laatste twee weken las.
Een vriend van mij vroeg me laatst een aantal door hem gerestaureerde brommers te verkopen via Marktplaats. Terwijl we de brommers uit een schuurtje haalden om er foto’s van te maken sleepte hij een oude fiets te voorschijn. “Deze fiets is van de dichteres Jo Landheer geweest, misschien ken je haar wel, jij werkt toch in de bibliotheek...”. Tot mijn schande moest ik bekennen dat ik haar niet kende. Bij de thee vertelde hij dat zijn vroegere buurvrouw Jo vele bekende literaire vrienden had gehad zoals Victor van Vriesland, Slauerhoff en P.C. Boutens.

Ook had ze gecorrespondeerd met Jan Toorop die met krijt en potlood een portret van haar heeft gemaakt. Dat zijn geen misselijke namen moest ik toegeven en liet mijn gedachte varen dat Jo een streekromanschrijfster was geweest. Hij vertelde dat Jo in 1940 de stilte van de Veluwe verkoos en zich terugtrok in een kamer van het rustoord “De Schansenberg” in Loenen.

Daar werd zij hartstochtelijk verliefd op Egbert van Son een gepensioneerd rechter die samenwoonde met een zekere Henriette Davijt, eigenares van de Schansenberg die ondanks haar verhouding getrouwd bleef met de voormalige planter Hofstede.

Als Henriette op reis was dan konden bezoekers en bewoners van het landgoed van Sol en Jo hand in hand wandelend in het bos tegenkomen.

Volgens mijn vriend waren ze op zulke momenten niet van deze wereld en zag Jo er met haar stralende ogen wel tien jaar jonger uit. Dit was in scherpe tegenstelling als Henriette weer was teruggekeerd. Want één ding was wel duidelijk Henriette regeerde niet alleen over het landgoed maar ook over de mensen met haar scherpe tong. Jo, die van Sol intens lief had, raakte door deze wankele relatie innerlijk verscheurd en leed bij vlagen aan zware depressies.
Mijn vriend gaf mij het boek van Adrienne van Son mee, de Britse schoondochter van Egbert van Son, die getrouwd was met Louis een piloot bij de Nederlandse luchtmacht. Op tachtigjarige leeftijd schreef zij een amusante autobiografie die zich vlot laat lezen “Looking for Shangri-La” waarin zij verhaalt over het leven op de Schansenberg. Eind 1950 werd Adrienne’s man naar Nieuw-Guinea uitgezonden en kwam bij een crash van zijn vliegtuig om. Jo Landheer schreef een

In de biografie over Jo Landheer “Ik wilde alleen de stilte toebehooren: leven en werken van Jo Landheer (1900-1986)” van Gert Selles is de identiteit van L.v.B. een puzzelstukje waarop de auteur geen bevredigend antwoord kan vinden. Het puzzelstukje lijkt met de naam Louis van Son, gegeven in het boek van Adrienne van Son, opgelost.

De gedichten van Jo Landheer gekenmerkt door soberheid en veel zeggingskracht brachten me er toe om meer over haar te weten te komen:

Zo las ik "Pen in Ruste" van Hans Heesen en Harry Jansen dat zich vlot laat lezen maar ook uiterst vermakelijk is. Veel meer kwam ik over Jo niet te weten maar wel werd ik geattendeerd op de 18 e eeuwse dichter Pieter Boddaert die ook bekend bestaat als de "vieze Boddaert"om zijn uitertst charmante erotische gedichten.

De bundel "Aan de tedere kunne" is in bezit van het Stadsarchief Deventer en gemakkelijk aan te vragen via zoek&boek. Ik hoop het binnenkort op mijn bureau te vinden.

In een andere bundel "Sporen van schrijvers en dichters in Overijssel en Gelderland" kwam ik op zoek naar meer gegevens over Jo Landheer een stukje over Gorssel en Peter Andriesse tegen. En ik liet Jo rusten en ging ervan door met een nieuwe draad. In het stukje over Gorssel geschreven door Paul Gellings dat gaat over de jeugd van de schrijver Peter Andriesse en zijn vijftien jaar geleden ondernomen fietstocht naar zijn ex-vrouw die toen in Exel woonde. Zij woonde daar met Jeroen Brouwers. Van Brouwers heb ik veel gelezen en dit zijpad maakte mij nieuwsgierig. In onze collectie hebben we het boek "Gezelligheid troef: geschiedenis van een scheiding" van Peter Andriesse dat gaat over deze ex-vrouw en de beginnende romance van een begerige Jeroen Brouwers die Peter zijn vrouw aftroggelt. Het boek wordt in veel recensies afgekraakt maar het laat zich heerlijk lezen door de zeventiger jaren sfeer en dat het een sleutelroman is waar je andere schrijvers in herkent. Zoek&boek bood uitkomst want de bundel "Verre vrienden" die op de plank stond in de bibliotheek Almelo lag een paar dagen later op mijn bureau. En in dit boek wordt de fietstocht van Gorssel naar Exel beschreven en de ontmoeting van de ik figuur met Jeroen en de ex-vrouw van Peter.

Deze vrouw werkt na een psychologische studie in Groot Graffel te Warnsveld waar ze voorzitter is van de museumcommissie die nog niet zo lang geleden een herdenkingsbundel heeft laten verschijnen. Nieuwsgierig geworden hoe de muze van twee schrijvers eruit ziet heb ik dit boek aangevraagd. Maar gelukkig blijft deze vrouw voor mij voyeuristische trekken in nevelen gehuld want alleen haar naam wordt genoemd en er is er geen foto van haar te zien.

Zo lees ik boeken. Voor buitenstaanders is dat waarschijnlijk een chaotische keus terwijl het voor mij logisch is omdat ik mijn innerlijke draad volg.

Ik heb alle genoemde titels aan MyLibrarything toegevoegd, incl. tags, trefwoorden en per boek een korte bespreking. De relatie die ik zelf tussen de boeken heb gevonden raakt daar wel kwijt. De boeken moest ik zelf invoeren, want ze stonden er nog niet op. Maar ik hoop dat ik een stukje heb bijgedragen aan de informatie over deze mysterieuze Jo Landheer.

Meet & Greet Statenleden Overijssel in Google maps

In september 2007 organiseerde de provincie Overijssel voor de nieuwe statenleden een meet&greet. Instellingen en bedrijven konden zich presenteren tijdens een openhuis op het provinciehuis.


De OBD was uitgenodigd en wilde zich presenteren via een stand/presentatie waarbij de statenleden ook na de kennismaking de OBD op hun netvlies zouden houden als een onderscheidende organisatie. Onze boodschap was niet vertellen dat je goed in iets bent maar laten zien dat je iets kan waaruit ook nog onze innoverende kracht spreekt.







We gebruikten daarvoor Google Maps dat via een beamer levensgroot in de zaal werd geprojecteerd. Met het kaartbeeld Overijssel konden we een portretfoto laten zien van de statenleden, op hun woonomgeving (inzoomen op hun straat en huis), brachten we de route van het huis van het statenlid naar de dichtstbijzijnde bibliotheek in beeld. We hadden Overijsselse gedichtfragmenten gekozen die een relatie hadden met het Statenlid en zijn woonomgeving. De boeken kon men aanvragen met de knop van zoek&boek of fysiek lenen met behulp van de zelfbedieningsbalie.



Zonder Google maps was dit niet mogelijk geweest. Met Google maps kun je markers aanbrengen en afbeeldingen, geluidsfragmenten, filmpjes en teksten bij de markers opnemen. De verschillende politieke partijen waren te herkennen aan de kleur markers. Om alles netjes te krijgen kost het nog aardig wat energie. Maar goed het resultaat was er naar. Het was ronduit een succes om je op een dergelijke manier te presenteren.